الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

243

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

51 - عيب تو پنهان است مادامى كه دنيا رو بسوى تو است . 52 - شايسته‌ترين مردم به عفو قادرترين مردم به مجازات است . ( 545 . ) 53 - سخاوت آن است كه ابتدائى ( و بدون درخواست ) باشد و اما آنچه در برابر تقاضا داده مىشود از روى حيا و براى دفع مذمت است ( 546 . ) 54 - هيچ « ثروتى » چون « عقل » نيست . و هيچ « فقرى » چون « جهل » نيست . هيچ « ميراثى » چون « ادب » نيست . و هيچ « پشتيبانى » چون « مشورت » نخواهد بود . ( 547 . ) 55 - « صبر » بر دو گونه است : صبر در انجام كار خوبى كه دوست ندارى . و صبر بر ترك كار بدى كه دوست دارى . ( 548 . ) 56 - « بىنيازى » در غربت « وطن » است . و « نيازمندى » در وطن « غربت » است ( زيرا انسان بىنياز هر كجا باشد وسائل برايش فراهم و افراد را مىگيرند . ولى نيازمند اقوام و بستگان نيز رهايش مىكنند ) . 57 - قناعت مالى است كه هرگز تمام نمىشود . ( 549 . ) شريف رضى مىگويد : اين كلام از پيغمبر نيز نقل شده است . 58 - مال و ثروت ماده اصلى همه شهوات است ( 550 . ) 59 - كسى كه تو را بترساند ( از چيزى كه خطرناك است ) همچون كسى است كه تو را بشارت مىدهد ( به چيزى كه مايه سرور و خوشحالى است ) ( 551 . ) 60 - زبان درنده‌اى است كه اگر رهايش كنى دندان مىگيرد .